Twórcze zakończenie warsztatów „Flower Box — Zrób to sam”

Twórcze zakończenie warsztatów „Flower Box — Zrób to sam”

mar 2, 2026

Podczas drugiej części warsztatów „Flower Box — Zrób to sam” uczestniczki powróciły do rozpoczętych wcześniej prac, aby nadać swoim kompozycjom ostateczny kształt. Spotkanie było naturalną kontynuacją pierwszych zajęć, podczas których powstawały róże ze wstążek. Tym razem przyszedł moment na złożenie wszystkich elementów w spójną całość.

Od róży do gotowego dzieła

Do ozdobnych pudełek uczestniczki wkładały gąbkę florystyczną, w której umieszczały własnoręcznie wykonane róże ze wstążki. Każdy z kwiatów powstał z niezwykłą starannością podczas poprzedniego spotkania. Kompozycje uzupełniały dekoracyjne elementy, m.in. ozdobne misie oraz inne dodatki, które nadawały flower boxom indywidualny charakter. Stopniowo z pojedynczych elementów powstawały gotowe kompozycje. Pełne koloru, delikatności i rękodzielniczej precyzji.

Atmosfera sprzyjająca tworzeniu

Warsztatom towarzyszyła serdeczna atmosfera wzajemnej sympatii i życzliwości. Przy filiżankach kawy i herbaty uczestniczki prowadziły rozmowy, dzieliły się pomysłami i wspierały się w kolejnych etapach pracy. Twórcze skupienie przeplatało się z chwilami odpoczynku i rozmów.

Piękne zakończenie

Na zakończenie spotkania każda z uczestniczek zabrała ze sobą własnoręcznie wykonany flower box. Gotowe kompozycje stały się efektowną pamiątką wspólnie spędzonego czasu.

Stół z różnorodnymi materiałami do rękodzieła, m.in.: kleje, pistolety do kleju na gorąco, pudełka, nożyczki, tasy dwustronne, czerwone wstążki.
Grupa kobiet siedzi przy dużym stole w bibliotece, uczestnicząc w warsztatach rękodzieła. Na stole rozłożone są materiały: pistolety na klej na gorąco, czerwone róże wykonane ze wstążek na drewnianych patyczkach oraz ozdobne pudełka. Jedna z kobiet sięga po czerwoną wstążkę. W tle widać regały wypełnione książkami.
Kolaż zdjęć prezentujący detale warsztatowe i proces tworzenia dekoracji. Widoczne są narzędzia pracy: pistolety do kleju, nożyczki, gąbka florystyczna oraz materiały: czerwone róże ze wstążek, ozdobne okrągłe pudełka i mały biały miś w różowej sukience zamocowany na patyczku. Jedno ze zdjęć pokazuje gotowy bukiet z misiem.
Sześć kobiet pracuje przy stole zastawionym materiałami dekoracyjnymi w pomieszczeniu bibliotecznym. Jedna z uczestniczek dumnie prezentuje gotową kompozycję z czerwonych róż i białego misia w ozdobnym pudełku. Na ścianie za nimi wisi duża grafika przedstawiająca siedzącego kota wykonanego z kolażu gazet.
Zbliżenie na stół warsztatowy, na którym powstają dekoracje. W dwóch ozdobnych pudełkach znajdują się czerwone róże wykonane ze wstążki, zamocowane na patyczkach. Obok leży biały pluszowy miś, pistolet na klej, niebieskie nożyczki i rolka czerwonej wstążki. W kadrze widoczne są dłonie uczestniczek podczas pracy.
Kolaż trzech zdjęć na różowym tle. Środkowe zdjęcie przedstawia uśmiechniętą kobietę w okularach, która trzyma gotowy bukiet z róż i białego misia. Boczne zdjęcia to ujęcia z bliska na stół warsztatowy, pokazujące dłonie przygotowujące ozdoby oraz narzędzia, takie jak pistolet na klej i nożyczki.
Szerokie ujęcie warsztatów w bibliotece. Przy stole siedzi około dziesięciu kobiet zaangażowanych w tworzenie ozdób. Instruktorka w fioletowej sukience stoi po lewej stronie i udziela wskazówek grupie. Całe pomieszczenie jest wypełnione regałami z książkami, co tworzy przytulną atmosferę pracy twórczej.
Instruktorka w fioletowej sukience prezentuje uczestniczkom, jak ozdobić miętowe pudełko czerwoną wstążką. Dwie kobiety uważnie obserwują jej ruchy. Na stole przed nimi leżą gotowe czerwone róże, pistolety do kleju na gorąco oraz instrukcja obrazkowa.
„Pasztety do boju” — o poczuciu własnej wartości

„Pasztety do boju” — o poczuciu własnej wartości

mar 2, 2026

Trudno zaakceptować w młodym wieku swój wygląd, zmiany, jakie w nim zachodzą. Jeszcze trudniej radzić sobie z hejterami szkolnymi, którzy wykorzystują ten fakt, by dręczyć rówieśnika. I o tym jest książka — Clémentine Beauvais pt. „Pasztety, do boju”. Autorka porusza w niej niezwykle ważne i delikatne tematy tj. wygląd własnego ciała, akceptacja, dojrzewanie, niskie poczucie własnej wartości, ocenianie, dokuczanie rówieśnicze, nękanie, otyłość, odrzucenie grupy. Jednocześnie nie jest to książka ciężka, przygnębiająca, przytłaczająca, czy też pouczająca. Pisarka w cudownie lekki, dowcipny sposób prowadzi czytelnika obserwującego trzy „pasztety” — najbrzydsze dziewczyny w szkole — w drodze do Paryża. Dzięki przyjaźni dziewczyny odkrywają, że ważne jest tylko to, co sami myślimy o sobie. Nasza wartość nie zależy od opinii innych. Książka z bardzo optymistycznym przesłaniem, dodająca skrzydeł i wiary we własne możliwości.

Joanna Łabasiewicz, moderator Dyskusyjnego Klubu Książki dla dzieci

Dwie książki pt. Pasztety do boju oraz logotyp Dyskusyjnego Klubu Książki leżą na stole, na serwecie.