Radość pisania Wisławy Szymborskiej

,,Dokąd biegnie ta napisana sarna przez napisany las?
Czy z napisanej wody pić,
która jej pyszczek odbije jak kalka?
Dlaczego łeb podnosi, czy coś słyszy?(…)”
– o radości pisania, możności utrwalania chwili na kartce papieru, rozmawiali członkowie DKK dla dorosłych. Klubowiczów urzekła opowiadana historia o sarnie, która stanowi dla poetki pretekst, by wypróbować własne kreatorskie możliwości. Pisanie staje się więc formą wolności, zatrzymania czasu, uwalniania od śmierci i przemijania. Jednocześnie, mimo wolności wyboru, władza ,, zdań osaczających, ,,kropli atramentu”, jest bardzo ograniczona, gdyż nie wykracza poza stworzony na papierze świat.