Wejrzeć w siebie bez przerażenia – Cebula Wisławy Szymborskiej

  Jak wejrzeć w siebie bez przerażenia, być ,,idealnym” niczym cebula a jednocześnie tak od niej innym, zastanawiali się podczas zajęć biblioterapeutycznych podopieczni Środowiskowego Domu Samopomocy w Pruszczu Gdańskim. Przedmiotem rozważań były wiersze ,,poetki pytań” – Wisławy Szymborskiej. Goście biblioteki, podobnie jak Szymborska, rozmyślali nad istotą człowieczeństwa i ludzkiej egzystencji. Inspiracją do rozmowy był wiersz Cebula. Cebula, składająca się z podobnych części, twór niby doskonały, nieposiadający w swoim wnętrzu tajemnicy, jest w stanie “wejrzeć w siebie (…) bez przerażenia”. A człowiek…? No cóż jest zupełnie inny, bo tuż pod jego skórą, kryje się coś zupełnie odmiennego niż na zewnątrz. Coś tajemniczego, pełnego sprzeczności, gwałtownych namiętności nierozpoznanych tajemnic, bez ,,idiotyzmu doskonałości“. Ale czy przez to jesteśmy gorsi od ,,idealnej” cebuli” – padło pytanie? Nie, w tym braku doskonałości leży wartość człowieka!-odpowiedzieliśmy.